Som dei fleste andre kristne reagerer eg på at gjerningsmannen bak terrorangrepa i Oslo omtalar seg som «konservativ kristen» og blir av media omtalt som «fundamentalistisk kristen». Det siste er jo ein merkelapp som ein del gjerne nyttar om våre samanhenger, og eg synes det heile er meiningslaust og urettferdig. Men så trur eg det er viktig at vi kristne stopper opp og kjenner litt på den følelsen, for det kan hjelpe oss til å forstå korleis mange muslimar kjenner det når islamistar forårsaker terror i Allah sitt namn. Vi har alle lett for å generalisere, og det er som regel djupt urettferdig for dei aller fleste.

Om eg skal ta inn over meg merkelappen «fundamentalistisk kristen» så er det ved å vedkjenne at eg trur heile Bibelen er Guds inspirerte ord, og i sentrum for bodskapen er Jesu ord: «Difor, alt det de vil at menneska skal gjera mot dykk, skal de òg gjera mot dei! For dette er lova og profetane.» (Matteus 7:12).

… det er viktig at vi kristne stopper opp og kjenner litt på den følelsen, for det kan hjelpe oss til å forstå korleis mange muslimar kjenner det …

Og kjærleikens apostel skriv:  «Og dette er den bodskapen vi har høyrt av han og forkynner dykk: Gud er ljos, og det er ikkje noko mørker i han.  Dersom vi seier at vi har samfunn med han, men ferdast i mørkret, då lyg vi og gjer ikkje sanninga.  Men dersom vi ferdast i ljoset, liksom han er i ljoset, då har vi samfunn med kvarandre, og Jesu, hans Sons blod reinsar oss frå all synd.  Dersom vi seier at vi ikkje har synd, då dårar vi oss sjølve, og sanninga er ikkje i oss.  Dersom vi sannar syndene våre, er han trufast og rettferdig, så han tilgjev oss syndene og reinsar oss frå all urettferd.  Dersom vi seier at vi ikkje har synda, då gjer vi han til lygnar, og hans ord er ikkje i oss.» (1.Joh 1:5-10)

Ja, dette er fundamentet i det eg trur på og vil stå for! Og det gjeld alle som kallar seg kristne.