Nattverden – for heile Guds folk

Postet: 1. april 2014  

I eit fangehol i Egypt retta Josef ei bøn til ein medfange som var i ferd med å få sin fridom: «Gjev du ville koma meg i hug når det går deg godt!». Eg tenkjer ofte på dette når eg samlast med andre truande til nattverd. Midt i vår travle og materialistiske tid, ei tid der det går godt for det fleste av oss, må vi huske Jesu ord til sine: «Gjer dette til minne om meg!» Det var vel det minste vi kunne gjere for vår Frelsar, ikkje minst når det i tillegg står at kvar gong vi et dette brødet og drikk av begeret, forkynner vi Herrens død, heilt til han kjem. Dette er eit samfunnsmåltid og takkemåltid, der vi forkynner for makter og myndigheter at vi er eitt folk, og at det er Kristi forsoning som er sentrum i vår tru. Lat oss derfor samlast ofte til Herrens måltid.

Så vert vi frå tid til anna minna om teologiske skilnader og praktiske omsyn som gjer at einskapen vert sett på prøve. Frå indremisjonen sitt lutherske læregrunnlag held vi fram at nattverden også er eit sakrament og ei nådemåltid, men er samstundes vel vitande om at det er ulikt syn på dette i vårt misjonsfolk. Det siste vi ønskjer er at ein skal delast opp i ulike flokkar på grunn av ulikt syn.

Denne einskapen må også gjere seg gjeldande i dei praktiske sidene av nattverdfeiringa. Når Bibelen er så tydeleg på å vise omsyn og omsorg til kvarandre, bør dette vege meir enn at elementa er akkurat slik den enkelte av oss synes er optimalt. Når stadig fleire har intoleranse mot gluten, har vi ved våre større stemne tatt konsekvensen av det og nytta fint glutenfritt flattbrød for alle. Vidare er alkohol eit betydeleg samfunnsproblem, og for ein tørrlagd alkoholikar burde nattverdbordet vere «trygg sone». Derfor er det heilt naturleg for oss å anbefale alkoholfri vin, og vi peiker også på at det finnast i daglegvarehandelen ulike typer juice av mørke druer, som vil vere fullverdige alternativ. Vi anbefaler for øvrig ikkje intinksjon (brødet vert dyppa i vinen) som ordning, jf. Jesu ord om å ete av brødet og drikke av kalken. (Matt 26,29; 1 Kor 11,26), men ser at det i sjeldne tilfelle kan vere praktisk nødvendig.

Sjølv om mange i vårt misjonsfolk deler vårt lutherske syn på at nattverden er vår Herre Jesu Kristi sanne kropp og blod under brød og vin, har eg aldri høyrd at nokon er anfekta av at ein ikkje nyttar brød av kveitemjøl eller «ekte» vin, og det er det heller ingen grunn til. Skulle ikkje underets Gud kunne forvandle det Han vil? Lat oss ikkje ha hovudfokus på middelet, men på Kristus som formidlar sine gåver. Med det som utgangspunkt, må vi velje gode og praktiske ordningar der alt Guds folk kjenner seg inkludert.

Dagens bibelord - Matt 11,2-14

2 I fengselet fikk Johannes høre om alt Kristus gjorde. Han sendte bud med disiplene sine og spurte: 3 «Er du den som skal komme, eller skal vi vente en annen?» 4 Jesus svarte dem: «Gå og fortell Johannes hva dere hører og ser:
          
   
5  Blinde ser, og lamme går,
          spedalske renses, og døve hører,
           døde står opp, og evangeliet forkynnes for fattige.
6 Og salig er den som ikke faller fra på grunn av meg.» 7 Da de gikk, begynte Jesus å tale til folket om Johannes: «Hva dro dere ut i ødemarken for å se? Et siv som svaier i vinden? 8 Nei! Hva gikk dere ut for å se? En mann kledd i fine klær? De som går i fine klær, bor i kongenes slott. 9 Hva gikk dere da ut for å se? En profet? Ja, jeg sier dere: mer enn en profet! 10 Det er om ham det står skrevet:
           Se, jeg sender min budbærer foran deg,
           han skal rydde veien for deg.
11 Sannelig, jeg sier dere: Blant dem som er født av kvinner, har det ikke stått fram noen større enn døperen Johannes. Men den minste i himmelriket er større enn han. 12 Fra døperen Johannes' dager og like til nå trenger himmelriket seg fram, og de som trenger på, river det til seg. 13 For alle profetene og loven har profetert fram til Johannes. 14 Og om dere vil ta imot det: Han er den Elia som skulle komme.

Matt 11,2-14
 I fengselet fikk Johannes høre om alt Kristus gjorde. Han sendte bud med disiplene sine og spurte:
Les mer